Desnudas formas imantadas
luz que nos atraviesa en desintegración
entrar salir, descomponer componer
no hay semilla en mi lengua que no germine
vaciándome con valentía para buscarte
¿Quién salvará tu alma y me amará a mí?
todo el mundo está haciendo planes
quiero que te sientas mejor
quiero que te sientas libre
quiero escribirte una carta de amor
y que duermas sobre mi hombro mientras nos arrastramos
hay una concha para ti
donde se oye un suspiro
una canción de cuna brumosa en un pedazo de papel hecho
añicos
canciones azules en un espacio vacío para rellenar
estoy en un mar lejano
entre lo sucedido y los hermanos
danzando sin prisa durante el día
si pudiera elegir haría un lugar para ti como mi propio mundo
en subidas y bajadas, tocando profundamente tu emoción
es mágico ser feliz, libre y solitaria al mismo
tiempo
conservo mi inocencia porque huele a mí
estoy recogiendo las piezas del desastre que has hecho
¿Por qué tuviste que encerrarme mientras te dejaba entrar?
hay candados en mi concha, ahora todo está oxidado
romper, quemar, terminar
estoy sin aliento
tomo un respiro profundo frente a mi espejo
me siento como si supiera lo que estoy haciendo
mares cristalinos, besos de Luna robados en un espacio lleno de
cicatrices
la música empieza a sonar como una nana en el final de una
película triste
y no puedo respirar sin ti, pero tengo que hacerlo
los peces saltan y mis flores empiezan a crecer como espinas
a orillas del camino, los embusteros me señalan
mi corazón late a un ritmo solitario
y mi bebe crece entre la tormenta.
Te amaré.
Maite zaitudalako sortzen ari naiz. Ez dok amairu!!
Garbiñe Yo Que Se-dic2020-Garbiñe Pérez Cortajarena
































